Γεια σας φίλοι μου!
Πλέκω πλέκω κι εγώ δεν ξέρω πια πόσα πράγματα... μακάρι να μπορούσα να αναρτώ όλα μου τα πλεκτά. Θα σας έχω δώσει την εντύπωση, πως μου αρέσει να σημειώνω οδηγίες, ή να φωτογραφίζω αυτά που φτιάχνω, αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο! Όταν ξεκινάω κάτι (κι αυτό μου συμβαίνει συνεχώς) με συνεπαίρνει τόσο πολύ, που ξεχνάω να σημειώνω τα βήματα με κίνδυνο να μην θυμάμαι να τα επαναλάβω, ή αποφεύγω τις φωτογραφίες γιατί με αποσπούν και μου τρώνε πολύ χρόνο, άσε που πρέπει να κυνηγάω το κατάλληλο φως με αποτέλεσμα να καθυστερώ και να μην τελειώνω στην ώρα του το κάθε τι. Θυμώνω με τον εαυτό μου πολλές φορές, γιατί περισσότερο σύστημα δεν θα με έβλαπτε, το ίδιο μου συμβαίνει και με τις συνταγές μαγειρικής, που όλο κάτι διαφορετικό προσθέτω ή αφαιρώ, έτσι για να μην βαριέμαι, για αλλαγή βρε αδελφέ ουφ!
Σήμερα λοιπόν σας έχω μια αγαπημένη τσάντα, η οποία ξεκίνησε εδώ και καιρό, αλλά (πάλι αλλά..) έμεινε να περιμένει μέχρι να τελειώσουν κάποια άλλα πραγματάκια...
Είναι περιττό να πω, πως πήρα ήδη παραγγελία για δεύτερη; ουάου!
Γύρω από τον πάτο έραψα μαύρο i cord και άφησα κενό το σημείο απ' όπου πέρασα τα πλαϊνά κορδόνια.

