Χριστουγεννιάτικο Ρύζι, με Δαμάσκηνα, Σύκα, Σταφίδες και Κοτόπουλο

Μια από τις υπέροχες γεύσεις που κυριάρχησαν στο φετινό μας γιορτινό τραπέζι, ήταν το πεντανόστιμο ρυζάκι μου, που η έμπνευση της τελευταίας στιγμής, έκανε το θαύμα της. 

Θα χρειαστούμε!

3 φλιτζάνια τσαγιού ρύζι Parboiled

3 με 4 κουταλιές βούτυρο (μινερβίνη με 5% βούτυρο γάλακτος)

500 γρ. μανιτάρια κομμένα σε φετούλες

1 μικρό κρεμμύδι ψιλοκομμένο

6 φλιτζ. ζωμός κοτόπουλου χωρίς λιπαρά

Αλάτι, πιπέρι, κάρυ

2 φιλεταρισμένα μπούτια κοτόπουλου με το πλαϊνό τους κομμάτι, ή 1 μεγάλο στήθος.

500 γρ. δαμάσκηνα χωρίς κουκούτσι αποξηραμένα

10-20 σύκα αποξηραμένα

1 φλιτζ. σταφίδες ξανθές ή μαύρες

1 φλιτζ. καρύδια ψιλοκομμένα

1/2 κρασοπότηρο λικέρ ρόδι ( ή άλλο γλυκόπιοτο λικέρ)

Χυμό από ένα ζουμερό πορτοκάλι

1 κρασοπότηρο λευκό κρασί

Εκτέλεση: 

Για τον ζωμό

Αφαιρούμε την πέτσα από τα μπούτια κοτόπουλου και φιλετάρουμε. Σε μια κατσαρόλα μικρή τοποθετούμε τα κόκαλα με τα υπολείμματα κρέατος, από τα μπουτάκια, προσθέτουμε νερό και τα βράζουμε 10΄περίπου για να πάρουμε τα 6 φλιτζ. ζωμό που χρειαζόμαστε. 

Για το ρύζι

Σε μεγαλύτερη κατσαρόλα, σε δυνατή φωτιά, σοτάρουμε το κρεμμύδι σε 2 κουταλιές βούτυρο, μέχρι να γίνει διάφανο και προσθέτουμε το κοτόπουλο και τα μανιτάρια και ροδίζουμε ελαφρά. Ρίχνουμε σταδιακά τον ζωμό, προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και κάρυ, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και αφήνουμε το ρύζι να σιγοβράσει μέχρι να πιεί τα υγρά του. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και το κρατάμε ζεστό, σκεπάζοντάς το με καθαρή πετσέτα και το καπάκι της κατσαρόλας.

Σε μικρή κατσαρόλα, σοτάρουμε ελαφρά σε μία ή δύο κουταλιές βούτυρο, τα δαμάσκηνα, τα σύκα, τις σταφίδες και τα καρύδια. Σβήνουμε με ½ κρασοπότηρο λικέρ ρόδι ( ή άλλο γλυκόπιοτο λικέρ), χαμηλώνουμε θερμοκρασία και προσθέτουμε το χυμό πορτοκαλιού και το κρασί. Τα αφήνουμε  να μαλακώσουν μέχρι να μελώσουν και τα κατεβάζουμε από τη φωτιά.

Σερβίρισμα:

 Σε μια φόρμα κέικ, τοποθετούμε το ρύζι πατώντας το ελαφριά με την κουτάλα σερβιρίσματος προσέχοντας, να ενωθούν απλά οι κόκκοι του ρυζιού και όχι να πατικωθούν. Σκεπάζουμε τη φόρμα με μια πιατέλα, την αναποδογυρίζουμε και την αφαιρούμε προσεκτικά για να παραμείνει το φορμαρισμένο ρύζι ανέπαφο μέσα στην πιατέλα. Τέλος τοποθετούμε στο κέντρο όλα μας τα γλυκομαγειρεμένα φρουτάκια  και τοποθετούμε στο γιορτινό τραπέζι μαζί με τα υπόλοιπα καλούδια!

Καλή Επιτυχία για όσους το εμπιστευτούν, Καλή Όρεξη και Καλή Χρονιά!

Βασιλόπιτα από την Κρήτη!

Αποχαιρετώντας το 2013, που όπως λέμε, τόοοσα δεινά μας έφερε, εγώ λέω πως δεν φταίει ο χρόνος, αλλά οι "κακο χρόνο νάχουν" ανευθυνοϋπεύθυνοι που μας ταλαιπωρούν!
Καλώς να ορίσει λοιπόν το 2014, με υγεία, δουλειά, αισιοδοξία και ανοικτά μάτια!
Έφτιαξα την βασιλοπιτούλα μου για να γιορτάσουμε κι εμείς δεν ξέρουμε τί και την ονόμασα "Βασιλόπιτα Κρήτης" και γιατί είναι από μια παραλλαγή κρητικής συνταγής, αλλά και επειδή η παραλλαγή είναι  από εμένα, την κρητικοπούλα!

Υλικά:
640 γραμμάρια αλεύρι
480 γραμμάρια ζάχαρη
5 αυγά 
Χυμό πορτοκαλιού 400-450 γρ.
160 γρ. βούτυρο ή περίπου 1 φλυτζάνι του τσαγιού πολύ καλής ποιότητας ελαιόλαδο
1 σφηνάκι ρακί ή κονιάκ
1 κουταλάκι του γλυκού αμμωνία γεμάτο ( την διαλύουμε στον χυμό πορτοκαλιού)
1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν πάουντερ
1 κούπα καρύδια αλεσμένα στο μούλτι 
2 καψάκια βανίλια 
4-5 κόκκους μαστίχα Χίου - αλεσμένη με ζάχαρη στο μούλτι για να μην κολλήσει 
1 σοκολάτα κουβερτούρα 125 γραμμαρίων, θρυμματισμένη με μαχαίρι επάνω σε ξύλο κοπής
Εκτέλεση:

Συγκεντρώνουμε όλα τα υλικά

κοσκινίζουμε το αλεύρι.

Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με την ζάχαρη και αφού ασπρίσουν ρίχνουμε ένα ένα τα αυγά. Στη συνέχεια διαδοχικά το αλεύρι με το χυμό πορτοκαλιού, όπου έχουμε διαλύσει την αμμωνία. Προσθέτουμε και τα υπόλοιπα υλικά, χτυπώντας σε χαμηλή ταχύτητα. Αδειάζουμε σε βουτυρωμένο ταψί Νο  33  και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 50 λεπτά περίπου.

Εύχομαι καλή χρονιά σε όλους!!!

Σταφύλι - γλυκό του κουταλιού!

 Η ιστορία της σουλτανίνας μας, είναι απλή, όπως απλή είναι και η ίδια. Και όπως όλα τα απλά, έμψυχα και μη, έχει μεγάλη αξία και χρησιμότητα! Κατ' αρχήν, φύτρωσε μόνη της από ένα απλό κουκουτσάκι, που έφερε ένα απλό πουλάκι. Μεγάλωσε πάρα πολύ γρήγορα απλά με λίγο νεράκι το καλοκαίρι, προστάτεψε με τον ίσκιο της την νοτική βεράντα και απλώθηκε ανατολικά, ανέβηκε προς τα πάνω, έχοντας για προορισμό τα πιο ψηλά "πατώματα" Από αντίδραση στα συνεχόμενα ραντίσματα στις γειτονικές καλλιέργειες και γνωρίζοντας τις επιπτώσεις στην υγεία μας, αφήσαμε το κλίμα στην ησυχία του και αρκεστήκαμε στον πλούσιο ίσκιο που μας παρείχε. Αυτό όμως δεν αρκέστηκε σ' αυτό και άρχισε να γεννά τους χρυσαφένιους και μελένιους καρπούς του! Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας! Άνθρωποι εμείς χωρίς καμιά σχέση με καλλιέργειες, νοιώσαμε κατάπληκτοι και δύσπιστοι για το τελικό αποτέλεσμα. Δεν υποχωρήσαμε στις συμβουλές των "ειδικών" για κάποιο ράντισμα και σκεπτόμενοι τα παιδικά μας χρόνια, όπου τα πάντα ευδοκιμούσαν χωρίς τα καταραμένα δηλητήρια, περιμέναμε το αποτέλεσμα χωρίς άγχος. Οι παρακάτω φωτογραφίες μιλάνε μόνες τους! Από αυτό το κλίμα λοιπόν, πήραμε τον ίσκιο του, τα φύλλα του για ντολμαδάκια, τις κλιματσίδες του για "μεζεδάκι" στις κατσικούλες του γείτονα και τα φρούτα του, από τα οποία έκανα το γλυκό που θα σας παρουσιάσω!

Ο κρεμαστός μου κήπος!

Ιούνιος μήνας και τα σταφύλια είναι ακόμη άγουρα

Τέλη Ιουλίου και το γλυκό είναι "προ των θυρών" !
 Σταφύλι - γλυκό του κουταλιού! 
Υλικά:
3 κιλά ρόγες από σουλτανίνα
1,5 - 1,7 του κιλού ζάχαρη (εξαρτάται πόσο γλυκά είναι τα σταφύλια ή πόσο γλυκό το θέλετε)
600ml. νερό
λίγα φύλλα αμπαρόριζας για περαιτέρω  άρωμα 
Εκτέλεση:

Τα ξερογιάζουμε (3 κιλά ρόγες) και το πλένουμε καλά

Σε 600ml νερό διαλύουμε 1,7 κιλού ζάχαρη

αφήνουμε το σιρόπι να πάρει λίγες βράσεις και κατόπιν ρίχνουμε τις ρόγες

βράζει για 10΄και το αφήνουμε ήσυχο για την επόμενη μέρα

την επόμενη μέρα, συνεχίζεται το βράσιμο για 10΄πάλι ενώ κουνάμε τη κατσαρόλα μπρος πίσω, δεξιά αριστερά για να εισχωρίσει το σιρόπι στις ρόγες και να παραμείνουν φουσκωτές. Αφήνουμε πάλι να ηρεμήσει μεχρι την επόμενη και τελευταία μέρα

Τελευταία μέρα και το γλυκό μας έχει αρχίσει να βράζει και να αποκτά χρυσό χρώμα. Σε όλη τη διάρκεια του βρασίματος κουνάμε τη κατσαρόλα κάθε τόσο και μαζεύουμε με τρυπητή κουτάλα όσο το δυνατόν περισσότερο αφρό, ρίχνουμε και ένα κλαράκι αμπαρόριζα για άρωμα.

Προσθέτουμε το χυμό 1 λεμονιού και μετά από 40΄περίπου λεπτά κατεβάζουμε από τη "φωτιά" κουνάμε τη κατσαρόλα, μαζεύουμε όλο τον αφρό που έμεινε και την αμπαρόριζα και.... 

αδειάζουμε σε αποστειρωμένα βάζα το γλυκό!!! 

Νιαμ!..νιαμ!! πάνω σε γιαούρτι ή παγωτό ή σκέτο κουταλάκι γλυκό σε κέρασμα !    Καλή επιτυχία!

Η εκτέλεση της συνταγής έγινε πέρυσι, όταν δεν είχα blog για να την ανεβάσω, αλλά την επανέλαβα και φέτος από την συγκομιδή των σταφυλιών των παραπάνω φωτογραφιών!

Βαμμένα, κόκκινα αυγά!!!

Η καλλίτερη, η πιο ενδιαφέρουσα και η πιο ευχάριστη και δημιουργική οικιακή ασχολία της Μεγαλοβδομάδας για μένα, είναι το βάψιμο των αυγών! Μου βγαίνει το επαγγελματικό μου, τί να κάνω; και ειδικά τώρα τελευταία που έχω αφήσει παραπονεμένη τη ζωγραφική μου! 

Διάλεξα 20 αυγά του εμπορίου, τα έπλυνα πολύ καλά και τα έβαλα σε μια μεγαλούτσικη κατσαρόλα.

 Υπολόγισα ότι θα έσπαγαν και μερικά, πράγμα αναπόφευκτο νομίζω, τα άφησα περίπου για ένα μισάωρο σε πολύ ζεστό νερό και μετά τα έβρασα. Είχα και πάλι 5 απώλειες. Δεν πειράζει αρκετά είναι και τα 15. Μακάρι να βαφτούν κι αυτά ωραία! Τα έβαλα κατόπιν σε κρύο νερό και βγήκα παραέξω να μαζέψω τα διάφορα φύλλα που θα έκαναν τη διαφορά!

Μπορούμε να μαζέψουμε ότι φύλλο μας αρέσει, αρκεί να μην είναι πολύ χοντρό ή πολύ λεπτό. Αφού τα μαζέψουμε τα πλένουμε και αυτά να φύγει η σκόνη και τα αφήνουμε σε ένα μπολ με νερό για να μη μαραίνονται. Παίρνουμε ένα παλιό καλτσόν νάιλον διαφανές, κλωστή και ένα ψαλίδι. Υπολογίζουμε πόσο μεγάλο κομμάτι μας χρειάζεται για να τυλιχτεί ένα αυγό και το κόβουμε. Τα αυγά παραμένουν μέσα στο νερό γιατί πρέπει να είναι βρεγμένα και αυτά και τα φύλλα για να κολλάνε στην επιφάνεια του αυγού. Με προσοχή σκεπάζουμε το φύλλο με το κομμάτι καλτσόν, τεντώνουμε προς τα πίσω προσέχοντας να μην τσαλακώσουμε το φύλλο και αφού τεντωθεί καλά, το στρίβουμε και το δένουμε σφιχτά.

Ακολουθούμε τις οδηγίες βαψίματος του φακέλλου της βαφής και με ένα κουτάλι ανεβάζουμε προσεχτικά ένα αυγό στην επιφάνεια για να δούμε την απόχρωση. Όταν μας αρέσει τα βγάζουμε από τη βαφή και τα ακουμπάμε σε χαρτί κουζίνας πάνω σε κάποιο δίσκο.

Κόβουμε με ψαλίδι το σημείο δεσίματος και αφαιρούμε το καλτσόν και το φύλλο με προσοχή, για να μην πασαλείψουμε την άβαφη επιφάνεια που κάλυπτε το φύλλο. Τέλος τα περνάμε με λαδάκι και αφού κρυώσουν τα στολίζουμε!

Άντε παιδιά και του χρόνου! ΚΑΛΗ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!!!!!!!!!

Καλιτσούνια ανεβατά!

Την απαιτούν λέει οι μέρες αυτή τη "γλυκομανία" γι αυτό κι εγώ πιστή στις οικογενειακές συνήθειες, ακολούθησα και ομολογουμένως με πολλή κούραση! Παλεύοντας με ενοχές που μας φόρτωσαν στις πλάτες μας οι επιτήδειοι, έφτιαξα όσο πιο οικονομικά μπορούσα, αυτά όλα τα "πασχαλινά", γιατί είπαμε να μην το βάλουμε κάτω, να τα ξεπεράσουμε όλα, όρθιοι!  

Δεν νομίζω να λείπουν από κανένα μας τα προβλήματα, αλλά μια και μας δίνουν τον ελεύθερο χρόνο, λόγω ανεργίας, ας τον διαχειριστούμε όσο πιο δημιουργικά μπορούμε. Και ναι, ότι φτιάχνουμε με αγάπη, είναι δημιουργία! Κι όταν δημιουργείς, υπάρχεις, για τον εαυτό σου και για τους άλλους!

Καλιτσούνια ανεβατά:

Υλικά:

4 αυγά

1 ποτήρι γάλα

1 φλιτζάνι του τσαγιού βούτυρο

1 ποτήρι ζάχαρη

3 φακελάκια μαγιά

1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις

μαστίχα Χίου, μαχλέπι τριμμένο, ότι προτιμά ο καθένας ή και τα δύο

σουσάμι

Γέμιση:

1 κιλό περίπου μυζήθρα στην οποία προσθέτουμε ένα αυγό, όση ζάχαρη επιθυμούμε, κανέλα και προαιρετικά, δυόσμο. Κατόπιν πατάμε τη μυζήθρα με πιρούνι, για να ανακατωθούν τα υλικά, προσέχοντας να μην γίνουν σαν κρέμα.

Εκτέλεση:

Διαλύουμε τη μαγιά στο μισό γάλα (ζεστό) και κάνουμε ένα χυλό παχύρρευστο, προσθέτοντας αλεύρι  (από το κιλό). Την αφήνουμε να φουσκώσει και σε μια λεκάνη ανακατώνουμε τη ζάχαρη, τα μυρωδικά και το υπόλοιπο γάλα καυτό. Στη συνέχεια σπάμε τα αυγά και τα ανακατώνουμε όλα μαζί με τα χέρια. Προσθέτουμε τη φουσκωμένη μαγιά και τέλος το αλεύρι.

Ζεσταίνουμε το βούτυρο (όχι καυτό) και ρίχνουμε λίγο λίγο στη λεκάνη. Ανασηκώνουμε από τις άκρες το ζυμάρι και το διπλώνουμε κλείνοντας μέσα το βούτυρο. Συνεχίζουμε μέχρι να ρουφήξει σιγά σιγά και σταδιακά όλο το βούτυρο. Αφήνουμε τη ζεστή μας ζύμη σε ζεστό μέρος ή σκεπασμένη με μεμβράνη σε φούρνο στους 40 βαθμούς.

Όταν φουσκώσει, παίρνουμε τραβηχτά λίγο ζυμάρι, ανοίγουμε απαλά με τα χέρια μας σε χοντρουλό πιτάκι, βάζουμε 1 κουταλιά της σούπας μυζύθρα και κλείνουμε από κάτω σε μπαλάκι στο μέγεθος πιο μικρό από το μπαλάκι του τένις. Τα απλώνουμε σε απόσταση στη λαμαρίνα, τα αφήνουμε να φουσκώσουν και τα αλείφουμε με χτυπημένο αυγό που το αραιώνουμε με λίγο νερό. Αν θέλουμε πασπαλίζουμε μετά και σουσάμι.Τα ψήνουμε για 20 περίπου λεπτά σε πάνω κάτω αντίσταση στους 170 με 180 βαθμούς.

Σημείωση: Τη μαστίχα την τρίβουμε στο μούλτι μαζί με λίγη ζάχαρη, για να μην κολλήσει. 

Αφού κρυώσουν τα τυλίγω με μεμβράνη για να διατηρηθούν φρέσκα και μαλακά!

                                     

                                      Καλή επιτυχία!

Πασχαλινά κουλουράκια!

Αυτές τις μέρες, όλες μας λίγο πολύ φτιάχνουμε τα γλυκά μας έτσι για να τιμήσουμε την παράδοσή μας, που παρά τις οικονομικές μας δυσκολίες, αξίζει να κρατήσουμε και να υποστηρίξουμε. Η κούραση για τις νοικοκυρές είναι μεγάλη, συνηθίζουμε να λέμε πως η εβδομάδα των Παθών ισχύει και γι αυτές, αλλά τουλάχιστον σε ότι με αφορά, η ξεκούραση έρχεται "εν μια στιγμή" όταν βλέπω να καταφθάνουν όλα τα αγαπημένα μου πρόσωπα και ειδικά τα παιδιά μου, που μου λείπουν τόσο πολύ!

Ξεκίνησα λοιπόν σήμερα με τα κουλουράκια και έπονται τα "καλλιτσούνια" και τα κόκκινα αυγά!

 Το τσουρέκι το αφήνω τελευταίο, αν προλάβω ίσως το φτιάξω και αυτό.

Η συνταγή μου είναι η εξής, αν και πιστεύω πως όλες θα έχετε την δικιά σας!

Υλικά:

320 γρ. βούτυρο ( φυτίνη)

8 αυγά και 1 αυγό για άλειμμα 

1 ποτήρι γάλα ( 200 γρ.)

3 ή 4 βανίλιες

30 γρ. αμμωνία που την διαλύουμε στο γάλα

αλεύρι μαλακό όσο πάρει ( 2 κιλά πάνω κάτω)

Εκτέλεση:

Χτυπάμε σε μίξερ πολύ καλά το βούτυρο με τη ζάχαρη, κατόπιν ένα ένα τα αυγά, το αλεύρι με το γάλα όπου έχουμε διαλύσει την αμμωνία (με προσοχή γιατί φουσκώνει το γάλα). Όταν αρχίζει να σφίγγει η ζύμη συνεχίζουμε με τα χέρια ή με το ειδικό εξάρτημα του μίξερ για ζύμες. Δεν θα την κάνουμε πολύ σφιχτή, για να μας γίνουν αφράτα τα κουλούρια. Εάν κολλάει η ζύμη στον πάγκο ή στο τραπέζι που τα πλάθουμε ας λαδώσουμε ελαφρά την επιφάνεια. Τέλος τα πλάθουμε σε παραδοσιακά σχήματα, τα αλείφουμε με το χτυπημένο αυγό και ψήνουμε στους 170 με 180 βαθμούς πάνω κάτω αντίσταση, μέχρι να ροδίσουν (γύρω στο 25 λεπτά η κάθε λαμαρίνα).

Καλή επιτυχία!!!

Σύκο, γλυκό του κουταλιού!!!

Το ανοιξιάτικό μας γλυκάκι! Κάθε εποχή σ' αυτόν τον ευλογημένο τόπο έχει τις χάρες της και τις χαρές της. Τα φρούτα της και τα γλυκά της! Συκαλάκι γλυκό!!! Μέχρι πότε άραγε θα μπορούμε με το "τίποτα" να φτιάχνουμε και να δημιουργούμε! Ας επωφεληθούμε πριν μας φορολογήσουν και τον αέρα που αναπνέουμε! Αυτό το γλυκό φτιάχνεται με άγρια κυρίως σύκα, επειδή λένε πως είναι και πιο αρωματικά! Ας τα φτιάξει ο καθένας με ότι έχει. Πιστεύω πως και με τα ήμερα γίνεται δουλειά και δεν χαραμίζουμε και τίποτα γιατί τα πρώτα σύκα και από την ήμερη συκιά ούτως ή άλλως πέφτουν. Ακολούθησα τους κανόνες των καλονοικοκυράδων αλλά να με συμπαθάνε, όχι απολύτως! Την έχω γενικά αυτή τη λόξα να παραποιώ δηλαδή τις συνταγές και να προσθέτω ή να αφαιρώ "πράγματα". Έτσι λοιπόν από αυτή την συνταγή παρέλειψα την περιβόητη "ακίνδυνη" γαλαζόπετρα και το ασβεστόνερο. Δεν ξέρω ίσως και να μην κάνουν κακό αλλά και μόνο στη σκέψη ότι με την γαλαζόπετρα ραντίζουν τα ζιζάνια των φυτών, δεν την εμπιστεύομαι. Το ασβεστόνερο από την άλλη δεν μου καλοακούγεται! Άλλωστε και η "καλή " μας Ευρωπαϊκή Ένωση που θέλει μόνο το "καλό" μας, τα έχει απαγορεύσει! 

Θα φτιάξουμε λοιπόν το γλυκάκι μας χωρίς αυτά κι ας χάσουν το χρωματάκι τους τα σύκα μας ( η γαλαζόπετρα λέει το διατηρεί) και ας μην γίνουν βρε αδελφέ και τραγανά ( χάρις στο ασβεστόνερο). 

Λιγότερο βράσιμο και μια χαρά σκληρούλια γίνονται!

Ας περάσουμε επιτέλους στην απλή απλούστατη συνταγή, όπως είναι και όλες των γλυκών κουταλιού.

Πρώτα διαλέγουμε τα σύκα, λένε ότι η καλύτερη εποχή είναι αρχές Μαϊου, αλλά εδώ στην ανατολική Κρήτη μας, εφέτος μας ταλαιπώρησαν οι δυνατοί και συνεχόμενοι για πολλές μέρες νοτιάδες. Αυτό έκανε τα συκαλάκια μας να βιαστούν να μεγαλώσουν, το οποίο σημαίνει ότι στις αρχές του Μάη δεν θα βρίσκαμε τίποτα.

Αυτή είναι η ήμερη συκιά μας με τα βασιλικά της μαυρόσυκα που το καλοκαίρι εκτός από αυτά που τρώμε και "χαρίζουμε" στους περαστικούς, κάνουμε και λιαστά τις λεγόμενες "πιταρίδες" για τον χειμώνα.

Υλικά:

200 σύκα ( ή να κάνουμε ή να μην κάνουμε, θα χαρίσουμε κιόλας)

5 κιλά ζάχαρη

20 φλυτζάνια του τσαγιού νερό

χυμός από 4 ζουμερά λεμόνια

προαιρετικά, γαρύφαλλα και αμύγδαλα ή καρύδια,

αμπαρόριζα ή βανίλια για άρωμα

Εκτέλεση:

Πλένουμε πολύ καλά ένα ένα τα συκαλάκια τρίβοντάς τα με τα δάκτυλά μας, γιατί και με τους τελευταίους νοτιάδες έχει παραμείνει λίγη κόκκινη σκόνη επάνω. Κόβουμε λίγο το κοτσανάκι και προσεκτικά με ένα μυτερό μαχαίρι, αφαιρούμε τον αφαλούλη του.

Εννοείται πως χρησιμοποίησα λόγω του πλήθους των σύκων, δύο μεγάλες κατσαρόλες, όπου μοίρασα και τα σύκα και τα υλικά, γιατί πρέπει να τα ξεπικρίσουμε σε μπόλικο νεράκι.

Όταν αρχίσει ο βρασμός πατάμε με μια τρυπητή κουτάλα τα σύκα γιατί ανεβαίνουν στην επιφάνεια του νερού. Αυτό το κάνουμε μέχρι να βουλιάξουν. Τα βράζουμε για 5-10 λεπτά και χύνουμε το νερό.

Τα ξεπλένουμε με κρύο νερό και επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία. Δοκιμάζουμε ένα σύκο για να διαπιστώσουμε την πικράδα τους και ξαναβράζουμε άλλη μια φορά αν χρειαστεί.

Εγώ τα πρώτα σύκα τα έβρασα δύο φορές και τα δεύτερα μία. Αν ήξερα από την αρχή ότι γίνεται και με ένα ξεπίκρισμα θα το έκανα έτσι, γιατί διατηρούν και τη σκληράδα τους και το άρωμά τους!

Με δύο ξεπικρίσματα (επάνω) και με ένα ξεπίκρισμα(κάτω)

                            

Αφήνουμε τα σύκα να στραγγίξουν και κάνουμε τώρα μια άλλη διαδικασία που είναι σημαντική για το γευστικό αποτέλεσμα. Παίρνουμε ένα ξυλάκι από σουβλάκι και τρυπάμε το σύκο από το κοτσάνι προς τα κάτω και - εγώ έκανα και άλλες 4 τρύπες σταυρό λίγο πιο κάτω από το κοτσάνι - ζουλάμε τα σύκα για να φύγει όσο το δυνατόν περισσότερο νερό από το βράσιμο. Αυτό βοηθάει αργότερα για να ρουφήξουν πιο εύκολα το σιρόπι και να γίνουν πάλι ολοστρόγγυλα.

Βάζουμε στην κατσαρόλα το νερό με την ανάλογη ζάχαρη και αφού βράσει γύρω στα 10 λεπτά , ρίχνουμε μέσα τα ζουλιγμένα μας φρουτάκια, βοηθώντας τα πάλι με την τρυπητή κουτάλα να βουλιάξουν. Τα βράζουμε για ένα 10λεπτο και τα αφήνουμε για ένα 24ωρο μέσα στο σιρόπι τους. 

Στο διάστημα αυτό και όσο είναι ζεστά, κουνάμε κυκλικά την κατσαρόλα για να ποτίζονται καλύτερα και περισσότερο.

Την επόμενη μέρα επαναλαμβάνουμε το ίδιο και ή βράζουμε προσθέτοντας το λεμόνι μέχρι να δέσει το σιρόπι ή βράζουμε πάλι για 10 λεπτά και τελειώνουμε το γλυκό την επόμενη μέρα. Όποτε χρειαστεί αφαιρούμε τον αφρό από το πλάι της κατσαρόλας.

Στο τελευταίο βράσιμο εάν μας αρέσει προσθέτουμε ένα κλωναράκι αμπαρόριζα ή βανίλια ή καρφώνουμε από ένα γαρύφαλλο, ή μέσα στο κάθε σύκο από ένα ασπρισμένο αμύγδαλο ή ένα τέταρτο από το καρύδι. Εγώ πρόσθεσα απλώς αμπαρόριζα που το άρωμά της αρέσει σε όλους μας και εάν είχα ( δυστυχώς το παρέλειψα ) θα έβαζα έστω σε λίγα, καρύδι. Το αμύγδαλο όσες φορές το έχω φάει σε γλυκά του κουταλιού, μου φαίνεται άγευστο, ενώ το καρύδι είναι πιο αρωματικό και πιο μαλακό  

Βάζουμε το γλυκό μας σε αποστειρωμένα βάζα και τα γυρνάμε ανάποδα μέχρι να κρυώσουν

Καλή μας όρεξη και καλό καλοκαίρι με γλυκό συκαλάκι επάνω στο παγωτό μας ή στο γιαούρτι μας!

               Καλή επιτυχία σε όσες το επιχειρήσουν!